Jednodni?wka Narodowa :: jednodniowka.pl
Strona G??wna Artyku?y Galeria ForumStyczeń 20 2019 19:45:45
Nawigacja
Strona G??wna
Artyku?y
Galeria
Kategorie aktualno?ci
Linki
Szukaj

Forum

Redakcja
Kontakt
Archiwalna wersja JN
Regulamin komentarzy
Użytkowników Online
Gości Online: 5
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 70
Najnowszy Użytkownik: carlos
Losowe zdjęcie
Pod pomnikiem Dmowskiego 6
Pod pomnikiem Dmowskiego 6
90 rocznica podpisania Traktatu Wersalskiego - Warszawa 27.06.09 r.
Polecamy

Wątki na Forum
Najnowsze Tematy
Wojna ekonomiczna USA
Ataki wrog?w Narodow...
Pakt Ribbentrop-Beck...
Reforma SN polityka ...
Wolna Polska narodowa
Najciekawsze Tematy
Uczmy si? angiels... [50]
Kto pomo?e mi sfo... [46]
Ba?kany [35]
Klerykalna Partia... [33]
Mateusz Piskorski... [32]
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Adam Smiech
10/03/2014 10:21
No, ostro?nie ze s?owami, panie anonimie! Mo?e by tak zerwa? przy?bic? i stan??, jak m??czyzna, twarz? w twarz? Brak argumencik?w, to plujemy, co?

Yareck
04/03/2014 21:18
Jeste?cie ostoj?... politycznej prostytucji. Wi?cej pisa? nie trzeba!!!

Piotr Kolczynski
22/01/2012 21:55
Mo?e by??

Marzena Zawodzinska
11/11/2011 22:18
Porz?dek by trzeba zrobi?...

Marzena Zawodzinska
31/10/2011 07:55
Ten shoutbox jest za nisko, nie wida? go.

Archiwum
Nacjonalizm ukrai?ski - zwi?z?a charakterystyka cz??? 2
c.d.

Po ostatecznej kl?sce Niemiec, w maju 1943 roku OUN Bandery uchwali?a "Deklaracj?", w kt?rej przewidywa?a rych?y wybuch III. wojny ?wiatowej mi?dzy pa?stwami Zachodu a Zwi?zkiem Sowieckim. Stanowisko to uzasadnia?o dalsz? walk? OUN o utworzenie na powojennych terenach Polski (Podlasie, Che?mszczyzna, Nadsanie, ?emkowszczyzna, uwa?anych za "ukrai?skie terytoria etnograficzne) przycz??ka maj?cego powsta? w nast?pstwie III. wojny ?wiatowej ukrai?skiego pa?stwa typu nacjonalistycznego. St?d kontynuacja dzia?a? OUN-UPA przeciwko si?om polskim, podziemnym i oficjalnym, o oderwanie tych terytori?w od Polski, w trakcie kt?rych niszczone by?y posterunki polskiej milicji, dokonywane napady na garnizony Wojska Polskiego, na terenie powojennego Pañstwa Polskiego powstawa?y "republiki" banderowskie, na przyk?ad w Przemyskiem. W tych warunkach w?adze polskie mia?y prawo i obowi?zek st?umienia rebelii banderowskiej.

Wobec powojennych zmian terytorialnych, mi?dzy republikami sowieckimi, Ukrai?sk?, Bia?orusk? i Litewsk?, a Polsk? dosz?o do zawarcia um?w o dobrowolnej wymienie ludno?ci. Wykonanie um?w mi?dzy Bia?orusi? i Litw? nie nastr?czy?o trudno?ci, Polsk? opu?cili tylko ci, kt?rzy chcieli wyjecha?, k?opoty natomiast wyst?pi?y przy wymianie ludno?ci ukrai?skiej. Ludno?? polska, wobec trwania mord?w na niej, dokonywanych przez banderowc?w, a tak?e wobec perspektywy ?ycia pod w?adz? sowieck?, nieprzymuszona opuszcza?a dotychczasowe miejsca zamieszkania. Gdy chodzi o Ukrai?c?w w Polsce, cz??? lewicowo nastrojonej ludno?ci ukrai?skiej podj??a decyzje o wyje?dzie na Ukrain?, z czym zg?asza?a si? do Pa?stwowych Urz?d?w Repatriacyjnych (PUR) i wsp?lnych polsko-sowieckich komisji do spraw wymiany ludno?ci. Wyjazdowi Ukrai?c?w z Polski na Ukrain? generalnie sprzeciwi?a si? OUN Bandery, zakaza?a ona ludno?ci ukrai?skiej zg?aszania si? do wyjazd?w. Na tym tle dosz?o do u?ycia przymusu w przesiedlaniu ludno?ci ukrai?skiej na Ukrain?. W odwecie OUN-UPA pali?a wsie, z kt?rych ludno?? ukrai?ska wyjecha?a, mordowa?a cz?onk?w komisji przesiedle?czych, niszczy?a mosty, drogi, transport, linie komunikacyjne. Na tle stanowiska OUN Bandery wobec wymiany ludno?ci zaostrzy?y si? stosunki polsko-ukrai?skie, od?y?y zadawnione urazy, na tym tle, na przyk?ad w Paw?okomie, dosz?o do wymordowania przez lwowski oddzia? AK ludno?ci ukrai?skiej, z r?k podziemia polskiego w marcu 1945 roku pad?o ponad sto ludno?ci ukrai?skiej. Wyjazdy ludno?ci ukrai?skiej na Ukrain? przeci?ga?y si?, wreszcie w?adze sowieckie uzna?y wymian? ludno?ci za zako?czon?, chocia? w Polsce pozosta?o jeszcze oko?o 150.000 ludno?ci ukrai?skiej i uwa?anej za ukrai?sk? ludno?ci ?emkowskiej.

Wobec dalszej dzia?alno?ci banderowskiego podziemia skierowanej na oderwanie od Pa?stwa Polskiego jej po?udniowo-wschodnich teren?w o powierzchni ok. 19.500 km², w?adze Polski, celem pozbawienia OUN-UPA bazy zaopatrzenia w ?ywno??, si?? poci?gow? i inne zaopatrzenie, jak te? dop?ywu (w drodze bezprawnie prowadzonej przez OUN Bandery "mobilizacji") nowych kadr do UPA, dzia?aj?c w stanie wy?szej konieczno?ci, podj??y decyzj? o przesiedleniu pozosta?ej w Polsce ludno?ci ukrai?skiej i ?emkowskiej na ziemie zachodnie i p??nocne pa?stwa. Przesiedlenie ok. 150.000 ludno?ci do jednego miejsca by?o niemo?liwe fizycznie (brak "pustych" teren?w do osiedlenia), osiedlenie jej w wi?kszych skupiskach stwarza?o obaw? pod??ania struktur OUN-UPA w ?lad za przesiedlonymi. St?d decyzja o rozproszeniu przesiedlonej ludno?ci, co skutkowa?o naturaln? jej asymilacj? do polskiego otoczenia. Zasadno?? operacji "Wis?a" (przesiedlenie ludno?ci ukrai?skiej i ?emkowskiej z ziem po?udniowo-wschodnich na p??nocno-zachodnie) uzna? ukrai?ski nacjonalistyczny historyk ?ew Szankow?kyj, pisz?c, ?e gdyby to nie przesiedlenie, to OUN –UPA jeszcze d?ugo prowadzi?aby swe dzia?ania. Win? za wytworzony stan rzeczy ponosi OUN Bandery, kt?ra by?a pierwoprzyczyn? stosowanego przymusu w toku przesiedlenia na Ukrain? i w podj?ciu decyzji o operacji "Wis?a". Wina OUN Bandery za przesiedlenie ludno?ci ukrai?skiej w ramach operacji "Wis?a" jest analogiczna do winy Hitlera za wysiedlenie Niemc?w z powojennych ziem Polski. Dzia?ania OUN Bandery pozbawi?y mniejszo?? ukrai?sk? w Polsce zwartych skupisk zamieszkania ludno?ci ukrai?skiej, nast?pstwem czego jest post?puj?ca jej asymilacja, win? za co r?wnie? ponosi OUN Bandery. Ta frakcja OUN winna jest te? wynarodowienia niepoliczonej ilo?ci ludno?ci ukrai?skiej, kt?ra, podaj?c si? za Polak?w, kieruj?c si? r??nymi pobudkami, po wojnie wyjecha?a z Wo?ynia i Halicji do Polski w ramach wymiany ludno?ci i w ten spos?b zosta?a wynarodowiona. Jedni, niezaanga?owani w dzia?ania OUN-UPA Ukrai?cy wyjechali do Polski przy sprzyjaniu ludno?ci polskiej, inni, winni zbrodni, wyjechali do Polski czasem wykorzystuj?c dokumenty zamordowanych Polak?w. Nast?pstwem zbrodni OUN Bandery bycie Ukra?cem w Polsce nie nale?y do honoru.

Po zako?czeniu wojny i likwidacji struktur OUN-UPA, w Polsce rozbita zosta?a siatka OUN. Nacjonalizm ukrai?ski w Polsce odrodzi? si? po upadku PRL, jego eksponentem jest Zarz?d G??wny Zwi?zku Ukrai?c?w w Polsce z jego organem prasowyn Nasze S?owo oraz "Bractwo UPA" - Zwi?zek Ukraiñskich Wi??ni?w Politycznych Okresu Stalinowskiego, wspierane przez takich teroretyk?w i obro?c?w nacjonalizmu ukrai?skiego, jak Bohdan Huk, Roman Drozd, Eugeniusz Misy?o i inni.

Nacjonalizm ukrai?ski w zasadzie by? zjawiskiem halickim, tam on powsta? i tam si? rozwija?. Panuj?cy w Halicji Ko?ci?? greckokatolicki nigdy nie pot?pi? ani ideologii, ani cel?w strategicznych, ani zbrodniczych dzia?a? struktur OUN. List pasterski arcybiskupa A. Szeptyckiego "Ne ubyj" (Nie zabijaj) pochodzi? z listopada 1942 roku i dotyczy? eksterminacji ?yd?w, w kt?rej udzia? brali nacjonali?ci ukrai?scy.

Po 1946 roku, w nast?pstwie rozpocz?cia "zimnej wojny" Zachodu ze Zwi?zkiem Sowieckim, Wielka Brytania zatrudni?a w swych s?u?bach specjalnych wielu banderowc?w ze Stepanem Bander? w??cznie, za? Stany Zjednoczone do takich samych s?u?b zaanga?owa?y buntuj?cych si? przeciwko Banderze dzia?aczy ze ?rodowiska UHWR z Myko?? ?ebediem na czele (bez Romana Szuchewycza, kt?ry pozosta? na Ukrainie). Na fali prowadzonej przez Zach?d "zimnej wojny" wzros?o znaczenie nacjonalist?w ukrai?skich i zapotrzebowanie na nich, Wielka Brytania przyj??a by?ych ukrai?skich esesman?w z dywizji SS Galizien, Kanada te? wyrazi?a zgod? na ich przyj?cie, Stany Zjednoczone sfinansowa?y wydawnictwa, Zach?d sprzyja? utworzeniu szeregu ukrai?skich nacjonalistycznych pseudonaukowych o?rodk?w (w Harvardzie, Edmonton). Temu trendowi sprzyja? fakt formalnego oderwania si? od OUN Bandery cz??ci jej dzia?aczy, kt?rzy werbalnie przeszli na pozycje demokratyczne (M. ?ebed', ?ew i Daria Rebet) i w 1954 roku utworzyli now? frakcj? OUN pod nazw? OUN-z (OUN zagranic?), nazywan? "dw?jkarzami" lub "uhawerowcami".

Po upadku Zwi?zku Sowieckiego, na Ukrain? z Zachodu pop?yn??a fala nacjonalist?w ukrai?skich, najpierw mlenykowcy, kt?rzy swoj? OUN zarejestrowali jako organizcj? spo?eczn?, za ni? banderowcy, kt?rzy, dla zmylenia nazwy, zarejestrowali "Kongres Ukrai?skich Nacjonalist?w" – dzia?aj?c? na Ukrainie OUN Bandery. Za banderowcami pod??yli "dw?jkarze" (przyw?dca OUN-z Anatol Kamin?kyj, Jaros?aw Pe?en?kyj, Taras Hunczak), kt?rzy usadowili si? w kijowskich uczelniach. Dzia?aj?ce do upadku Zwi?zku Sowieckiego na Zachodzie trzy frakcje OUN, na Ukrainie, nie odchodz?c od zasad ideologicznych i za?o?e? programowych OUN z 1929 roku, ze wzgl?d?w taktycznych okre?li?y si? jako "narodowo-demokratyczne", ale obok nich powsta?y "nieprzejednane", jawnie faszystowskiego typu organizacje nacjonalizmu ukrai?skiego: "Der?awna Samostijnist' Ukrajiny", UNA-UNSO, dzia?aj?ca we Lwowskiem "Socjal-Nacjonalistyczna Partia Ukrainy" – analogia do NSDAP. Mimo, i? badania opinii publicznej z 2003 roku wskazuj?, ?e radykalny nacjonalizm ukrai?ski ma poparcie tylko u 1% badanych na Ukrainie, to na Wo?yniu i w Halicji ukszta?towany na ten czas etos nie pozwala na publiczne pot?pianie OUN i jej struktur, szczeg?lnie UPA, o "S?u?bie Bezpeky" w og?le si? nie m?wi i nie pisze, tak jakby ona nigdy nie istnia?a. OUN nie tylko nie przyzna?a si? do zbrodni ludob?jstwa, ale heroizuje jej inspirator?w, organizator?w i wykonawc?w, czego dowodem s? wznoszone im na Wo?yniu i w Halicji pomniki, ich nazwiskami nazwano ulice, place, szko?y itd.

Na fali obchod?w 60. rocznicy mord?w wo?y?skich (2003 r.), w nast?pstwie dzia?a? w?adz Ukrainy i Polski, problem zbrodni ludob?jstwa na terenie Halicji uleg? ca?kowitemu wyciszeniu, podczas obchod?w nie zosta?y wskazane formacje ideologiczno-politczno-zbrojne, kt?re dopu?ci?y si? zbrodni ludob?jstwa, przez co wina za nie rozmywa si? i spada na nar?d ukraiñski. Niepot?piony nacjonalizm ukrai?ski jawnie rozwija si? na Wo?yniu i w Halicji, przy czym Wo?y? przej?? pa?eczk? w heroizacji zbrodniarzy i fa?szowaniu historii, udzia? w tym procederze bior? ludzie uwa?aj?cy si? za elity narodu ukrai?skiego. W Parlamencie Ukrainy nacjonali?ci ukrai?scy stanowi? znikomy odsetek, nie dosz?o w nim do uznania OUN-UPA za formacj? narodowowyzwole?cz?, jednak?e ani rz?d, ani Parlament Ukrainy nie s? zdecydowane do pot?pienia zbrodni OUN-UPA i ich organizator?w. Po „pomara?czowej rewolucji” prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko podejmuje kroki w kierunku doprowadzenia do uznania OUN-UPA.

Fakty historyczne ?wiadcz?, i? nie ma i nie by?o - ani w czasach historycznych, ani w okresie mi?dzywojennym, a tym bardziej w czasie okupacji hitlerowskiej Wo?ynia i Halicji - "konfliktu polsko-ukrai?skiego", nie by?o i nie ma problemu polsko-ukrai?skiego, jest tylko problem zbrodniczych dzia?a?, odradzaj?cych si? po upadku Zwi?zku Sowieckiego i PRL, w Polsce i na Ukrainie, struktur nacjonalizmu ukrai?skiego. Bez ich oficjalnego pot?pienia przez w?adze Polski i Ukrainy w daj?cej si? przewidzie? przysz?o?ci nie dojdzie do pojednania polsko-ukrai?skiego na p?aszczy?nie spo?ecze?stw, bowiem pami?? historyczna narodu polskiego bez pot?pnienia struktur OUN-UPA za zbrodni? ludob?jstwa nie ulegnie zatarciu. Odradzanie si? nacjonalizmu ukrai?skiego w Polsce i na Ukrainie mo?liwe jest dzi?ku nieformalnemu ameryka?skiemu parasolowi politycznemu, jaki rozpo?ciera si? nad nim w toku realizacji strategii USA wobec Ukrainy i Rosji, bowiem jedyn? zorganizowan? antyrosyjsk? si?? na Ukrainie jest ukrai?ski ruch nacjonalistyczny.

Nacjonalizm ukrai?ski, jak ka?dy ruch totalitarny, jest niereformowalny, on tylko, zanim osi?gnie w?adz?, jest gi?tki taktycznie, dostosowuje si? do warunk?w.

G??wniejsze pozycji bibliografii: Dmytro Doncow, Nacionalizm, Lw?w-???kiew, 1926; Myko?a Scibor?kyj, Naciokratija, Pary?, brw., prawdopodobnie 1938; Centralnyj Der?awnyj Archiw Hromad?kych Objedna? Ukrajiny (CDAHOU), Kij?w; Centralnyj Der?awnyj Archiw Werchownych Organiw W?ady (CDAWOW), Kij?w; Centralnyj Archiw Wnutriennych Wojsk NKWD Rossijskoj Fiedieracii (CAWWNKWDRF), Moskwa; Der?awnyj Archiw Riwnen?koji Ob?asti (DARO), R?wne; Wiktor Poliszczuk, Ideologia nacjonalizmu ukrai?skiego, Toronto-Warszawa, 1996; seria wydawnicza Integralny nacjonalizm ukrai?ski jako odmiana faszyzmu, t. I, Warszawa, 1998, reprint pt. ?r?d?a zbrodni OUN-UPA, Toronto, 2003; Dowody zbrodni OUN i UPA, t. II, Toronto, 2000; Nacjonalizm ukrai?ski w dokumentach, t. III-V: cz. 1 i 2, Toronto, 2002; cz. 3, Toronto, 2003; 60. rocznica mord?w wo?y?skich – stan nauki polskiej, referat wyg?szony 3.V.2003 r. na UJ (nieopublikowany).

W.Poliszczuk

© Wiktor Poliszczuk – 2003, 2006
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
W naszym serwisie

POST NA FORUM SERWISU ANTY ORANGE

ARTYKU?Y PROF. WIKTORA POLISZCZUKA...

ARTYKU?Y L. KULI?SKIEJ
T?umaczenia JN






















Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Copyright © 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014