Jednodniówka Narodowa :: jednodniowka.pl
Strona G?ówna Artyku?y Galeria ForumMarzec 30 2020 21:21:13
Nawigacja
Strona G?ówna
Artyku?y
Galeria
Kategorie aktualno?ci
Linki
Szukaj

Forum

Redakcja
Kontakt
Archiwalna wersja JN
Regulamin komentarzy
Użytkowników Online
Gości Online: 4
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 70
Najnowszy Użytkownik: carlos
Losowe zdjęcie
41
41
SS-Galizien
Polecamy

Wątki na Forum
Najnowsze Tematy
Wojna ekonomiczna USA
Ataki wrogów Narodow...
Pakt Ribbentrop-Beck...
Reforma SN polityka ...
Wolna Polska narodowa
Najciekawsze Tematy
Uczmy si? angiels... [50]
Kto pomo?e mi sfo... [46]
Ba?kany [35]
Klerykalna Partia... [33]
Mateusz Piskorski... [32]
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Adam Smiech
10/03/2014 10:21
No, ostro?nie ze s?owami, panie anonimie! Mo?e by tak zerwa? przy?bic? i stan??, jak m??czyzna, twarz? w twarz? Brak argumencików, to plujemy, co?

Yareck
04/03/2014 21:18
Jeste?cie ostoj?... politycznej prostytucji. Wi?cej pisa? nie trzeba!!!

Piotr Kolczynski
22/01/2012 21:55
Mo?e by??

Marzena Zawodzinska
11/11/2011 22:18
Porz?dek by trzeba zrobi?...

Marzena Zawodzinska
31/10/2011 07:55
Ten shoutbox jest za nisko, nie wida? go.

Archiwum
Nacjonalizm ukrai?ski - zwi?z?a charakterystyka cz??? 1
Nacjonalizm ukrai?ski

Nacjonalizm ukrai?ski zrodzi? si? w latach 1920-ch XX stulecia jako terrorystyczny ruch ukrai?ski (halicki), wyst?puj?cy w formie zorganizowanej w postaci powsta?ej w 1920 roku Ukrai?skiej Wojskowej Organizacji (UWO) i powo?anej do ?ycia w 1929 roku Organizacji Ukrai?skich Nacjonalistów (OUN), oraz w formie niezorganizowanej w postaci sympatyków tego ruchu. Ideologia, programy polityczne i praktyka ukrai?skiego ruchu nacjonalistycznego uzasadniaj? zakwalifikowanie go do ruchów faszystowsko-nazistowskich, okre?lanych w literaturze zachodniej mianem "nacjonalizmu integralnego", w ukrai?skiej nacjonalistycznej literaturze mianem "czynnego nacjonalizmu", b?d?cego przeciwie?stwem tradycyjnych nacjonalizmów europejskich.

Rodowodu ukrai?skiego ruchu nacjonalistycznego doszukiwa? si? nale?y w przegranej w latach 1918-1919 wojnie (halickiej) Zachodnio-Ukrai?skiej Republiki Ludowej z Polsk? (ZURL, która nie obejmowa?a Wo?ynia). Cz??? oficerów Ukrai?skiej Halickiej Armii (UHA) nie pogodzi?a si? z przegran?, wyemigrowa?a do Europy Zachodniej, cz??ciowo do Czechos?owacji, i tam powo?a?a do ?ycia Ukrai?sk? Wojskow? Organizacj?, której celem by?a bezwgl?dna, maj?ca by? prowadzona wszelkimi ?rodkami, walka z Polsk? o utworzenie w Halicji ukrai?skiego Piemontu przysz?ego pa?stwa ukrai?skiego. Animatorami ukrai?skiego ruchu nacjonalistycznego byli przede wszystkim haliczanie, najwa?niejsz? rol? w jego tworzeniu odegra? p?k. UHA Jewhen Konowalec.

Obok UWO, w latch 20-ch XX wieku w Europie Zachodniej dzia?a?y niewielkie ukrai?skie emigracyjne organizacje: Zwi?zek Ukrai?skich Nacjonalistów, Zwi?zek Organizacji Ukrai?skich Nacjonalistów, Zwi?zek Ukrai?skich Faszystów, Legia Ukrai?skich Nacjonalistów, Grupa Ukrai?skiej M?odzie?y Narodowej, które, jak i UWO, pod wp?ywem nurtuj?cych w tym czasie w Europie Zachodniej idei faszystowskich, same zacz??y wyra?nie ewoluowaæ w kierunku ich absorbcji. W tym samym czasie na terenie Polski, w Halicji, w gimnazjach ukrai?skich dzia?a?a wyra?nie faszyzuj?ca Organizacja Wy?szych Klas Gimnazjów Ukrai?skich, oraz we Lwowie Grupa Ukrai?skiej M?odzie?y-Pa?stwowców, z tych dwu oranizacji w 1926 roku zosta? utworzony Zwi?zek Ukra?skiej M?odzie?y Nacjonalistycznej. Wszystkie te organizacje na odbytym w Wiedniu w dniach 28 stycznia – 3 lutego 1929 roku I. Kongresie Ukrai?skich Nacjonalistów powo?a?y do ?ycia Organizacj? Ukrai?skich Nacjonalistów (OUN), z tym ?e, ze wzgl?dów taktycznych, aby nie obarcza? nowopowsta?ej OUN odpowiedzialno?ci? za prowadzony na terenie Polski przez UWO terror i dywersj?, ta ostania przez kilka lat jeszcze wyst?pwa?a pod swoj? star? nazw? - UWO. Na czele OUN stan?? twórca UWO – Jewhen Konowalec. I. Kongres OUN przyj?? na swe ideologiczne uzbrojenie doktryn? D. Doncowa, ustali? cele strategiczne i polityczne oraz wytyczy? zadania praktyczne dla ukrai?skiego ruchu nacjonalistycznego.

Poj?cie integralnego nacjonalizmu ukrai?skiego. Na poj?cie integralnego nacjonalizmu ukrai?skiego sk?adaj? si? trzy, stanowi?ce nierozerwaln? ca?o??, elementy: a) zasady ideologiczne nacjonalizmu ukrai?skiego; b) za?o?enia programowe nacjonalizmu ukrai?skiego; c) dzia?alno?? praktyczna struktur nacjonalizmu ukrai?skiego. Organizacja Ukrai?skich Nacjonalistów nie by?a parti? polityczn? sensu stricto, ona powsta?a jako zorganizowany ruch ideologoczno-polityczny na wzór zakonu, którego cz?onkowie sk?adali przysi?g? wierno??i, pos?usze?stwa i bezgranicznego oddania na pistolet (oznaczaj?cy ?mier? za zdrad?), wyst?pienie z OUN by?o niemo?liwe.

Ideologia nacjonalizmu ukrai?skiego. Jedynym twórc? ideologii nacjonalizmu ukrai?skiego by? Dmytro Doncow, on wyczu? potrzeb? stworzenia dla nowopowstaj?cego faszyzuj?cego ruchu ukrai?skiego nowej doktryny. D. Doncow, nie pozostaj?c w strukturach organizacyjnych UWO (ani pó?niej w OUN), od 1921 roku podj?? wspó?prac? z t? organizacj? w duchu rodz?cego si? nacjonalizmu ukrai?skiego, redagowa? wychodz?ce we Lwowie czasopismo Literaturno-Naukowyj Wistnyk. Doktryna D. Doncowa, sformu?owana przez niego w pracy Nacionalizm (Lwów-?ó?kiew,1926), zosta?a formalnie przyj?ta na uzbrojenie ideologiczne OUN na jej I. Kongresie, to znaczy w 1929 roku.

D. Doncow w swej doktrynie idzie o wiele dalej, ni? faszyzm w?oski i nazizm niemiecki. Faszyzm w?oski faktycznie nie mia? sformu?owanej doktryny, zast?powa?a j? praktyka w?oskiego faszyzmu w postaci zlikwidowania systemu parlamentarnego i stworzenia systemu zhierachizowanego narodu, na czele którego sta? Duce, maj?cy do dyspozycji formacj? partyjn? – "czarne koszule"; faszyzm w?oski by? skrajnie prawicow? dyktatur? z tendencjami do ekspansji terytorialnej w postaci zdobywania nowych kolonii. Nazizm niemiecki w zakresie ideologii wychodzi? z za?o?e? rasizmu, wy?szo?ci rasy nordyckiej (aryjskiej) nad innymi rasami. Doncow za? wyszed? z za?o?enia, ?e nacje stanowi? gatunek w przyrodzie, co oznacza, ?e poszed? on dalej, ni? doktryna nazizmu, która, b?d?c rasistowsk?, jednake ca?y ród ludzki traktowa?a jako jeden gatunek w przyrodzie.

W zakresie stosunków mi?dzy narodami zaliczenie w doktrynie Doncowa nacji do gatunku w przyrodzie (?ac. species), powoduje, zgodnie z darwinizmem spo?ecznym, przyj?cie pogl?du, ?e nacje pozostaj? ze sob? w permanentnej wrogo?ci, w stanie ci?g?ych wojen o byt i przestrze?. Formu?uj?c swoj? doktryn?, Doncow mia? na my?li przede wszystkim nacj? ukraiñsk?, wskazywa? jej drogi rozwoju. Chocia? w naturze narodu ukrai?skiego nie le?? podboje, to wy?o?one przez Doncowa zasady odpowiada?y pogl?dom i d??eniom rodz?cego si? w?aœnie nacjonalizmu ukrai?skiego, b?d?cego ukrai?sk? odmian? faszyzmu.

Zaliczenie w doktrynie Doncowa nacji do gatunku w przyrodzie poci?gn??o za sob? sformu?owanie przez tego? si? motorycznych nacjonalizmu ukrai?skiego, którymi by?y: wola, rozumiana jako niczym nieograniczone chcenie; si?a w postaci t??yzny fizycznej nacji z jednoczesnym lekcewa?eniem intelektu; ??cz?cy si? z t? zasad? woluntaryzm; przemoc zgodnie z zasad?, ?e s?aby musi ulec silniejszemu; ekspansja, b?d?ca bezpo?rednim skutkiem zaliczenia nacji do gatunku w przyrodzie, uzasadniana tym, ?e silniejszy wypiera s?abszego w walce o byt i przestrze?; amoralno??, która w systemie si? motorycznych nacjonalizmu ukrai?skiego odgrywa du?? rol? i t?umaczy metody eksterminacji ludno?ci polskiej, jak te? ukrai?skiej w czasie II. wojny ?wiatowej i co najmniej 5 lat po jej zako?czeniu. Relatywizm moralny w doktrynie Doncowa odgrywa istotn? rol?, zgodnie z nim wszystko jest dobre, co jest dobre dla nacji, z tym, ?e o "dobru nacji" bardzo cz?sto decydowali ma?opi?mienni lub pozbawieni skrupu?ów moralnych fanatacy.

W zakresie stosunków wewn?trznych nacja, wed?ug Doncowa, zbudowana jest na zasadzie hierachicznej: na czele nacji stoi wódz, maj?cy do dyspozycji warstw? lepszych ludzi (cz?onków OUN), którzy wobec reszty narodu (nazywanego przez Doncowa t?umem, nieokie?znanym byd?em itp.) stosuj? twórcz? przemoc.

Ilustracj? ideologii nacjonalizmu ukrai?skiego s? sformu?ownia jej twórcy - D. Doncowa i g?ównego teoretyka nacjonalizmu ukrai?skiego - M. Scibor?kiego.

Z pracy D. Doncowa Nacionalizm (w zakresie stosunków mi?dzy narodami): Dla zdrowych species (nacji-narodów – W.P.) instynkt woli niczym nie jest ograniczony. Utwierdzenie prawa do ?ycia, przed?u?enia rodu ma u nich charakter aksjomatyczny, stoi przed wszystkim. To wieczne aracjonalne prawo nacji do ?ycia stawiane jest ponad wszystko doczesne, fenomenalne, daj?ce si? uchwyci?, racjonalne: ponad ?ycie danej jednostki, ponad krew i ?mier? tysi?cy, ponad dobrobyt danej generacji, ponad abstrakcyjne rozumowe kalkulacje, ponad "ogólnoludzk¹" etyk?, ponad wykombinowane oderwane poj?cia dobra i z?a ... U wielkich nacji istnieje co?, co jest wy?sze ni? ?ycie jednostek ... Dla tworz?cych histori? nacji, nacji zdobywczych, g?ównym celem jest panowanie i urz?dzanie ?ycia na swój sposób bez wzgl?du na koszt energii narodu, bez wzgl?du na ofiary ... Teoria Darwina t?umaczy post?p zwyci?stwem silniejszego nad s?abszym w nieustannej walce o byt ... s?aby musi zgin?? po to, aby ?y? móg? silniejszy ... Na tej woli (nie na rozumie), na dogmacie, aksjomacie (nie na dowiedzionej prawdzie), na samodzielnym, nie na derywatywnym postulacie, na bezdowodowym porywie musi by? zbudowana nasza idea narodowa ... G?ównym motorem naszego post?powania jest ?lepa dzia?alno?? ... Egoizm, mi?o??, nienawi??, porywy, z?o??, d??enie do podbojów – oto jest zasada, która o?ywia ?wiat ... Musimy umacnia? wol? nacji do rozrostu, jej porywu do przodu i do podbojów ... Wola do ?ycia jest jednoznaczna z ??dz? panowania ... Jedn? z najbardziej charakterystycznych cech woli jest bezwzgl?dno?? wobec innych ... B?d?cie napastnikami i zdobywcami ... D??enie do ow?adni?cia obcych terenów w?a?ciwe jest dla wszystkich organizmów ... W procesie zdobywania wytrwa?o?? zdolnego oznacza upadek niezdolnego, oznacza zrujnowanie s?abego ... Ekspansja jest nie tylko samoutwierdzeniem w?asnej woli do ?ycia, ale jednocze?nie zaprzeczeniem jej u innych ... Wrogo?? jest nieunikniona, bowiem ka?da wola istnieje dla siebie, jest odmienn? i przeciwstawn? si?? wobec innych ... Spo?eczno??, która odrzuca ekspansj?, znajduje si? w stanie upadku ... ?ycie mi?dzynarodowe zbudowane jest na walce, na sta?ym ruchu, który zamienia pokój w wojn? i wojn? na pokój ... Fanatyk uznaje swoj? prawd? za objawion?, ogóln?, ma ona by? przyj?ta przez innych. St?d jego agresywno?? i nietolerancja wobec innych pogl?dów. Twarda wiara w has?a, które on g?osi jako bezwarunkow? i obowi?zkow? dla wszystkich prawd?, mi?o?? do idei, któr? chce on urzeczywistni?, bezwzgl?dna nienawi?? do wszystkiego, co stoi na przeszkodzie jej realizacji – oto suma prze?y? ka?dego rewolucjonisty, fanatyka ... Istot? fanatyzmu jest to, ?e jest on rujnuj?cy i pustosz?cy ... Moralno??, o której tutaj mówi?, odrzuca "ludzko??", która zabrania szkodzenia innym, która ?ycie ceni ponad wszystko ... jej celem ("moralno?ci" wg Doncowa – W.P.) jest "silny cz?owiek", a nie "cz?owiek w ogóle", który sw? mi?o?ci? obejmuje swoje i obce ... Dobre jest wszystko, co umacnia si?? danej species, z?e – co j? os?abia ... Tej walce o byt obce jest poj?cie sprawiedliwo?ci ... Tylko filistrzy mog? odrzuca? i moralnie pot?pia? wojn?, zabójstwa, gwa?t – filistrzy i ludzie z udumar?ym instynktem ?ycia ... Te moralne idee s? dobre, które id? na korzy?? w walce konkurencyjnej o byt ... Histori? tworzyli fanatycy ... Natura nie zna humanitaryzmu czy sprawiedliwo?ci ... Bez gwa?tu i bez ?elaznej bezwzgl?dno?ci niczego w historii nie stworzono ... Gwa?t jest jedynym sposobem, którym rozporz?dzaj? zbydl?cia?e przez humanitaryzm nacje ... Idea?em jest ekspansja ...

W zakresie stosunków wewn?trznych nacji: Ukrainstwo musi sobie u?wiadomi?, ?e jego idea, je?eli chce zwyci?stwa, powinna by? ide? jednoznaczn?, to znaczy wykluczaj?c? wszelkie inne idee, musi bazowa? nie na cz?stkowym, ale na ca?kowitym zaprzeczeniu obcych idei, dlatego musi ona by? ide? wszechogarniaj?c? ... Zmusi? si?? do pos?uchu otoczenie, nasadzi? ide? swego, nowego ?adu – oto jest pierwsze zadanie wszechogarniaj?cej idei ... Musimy zmie?? z drogi wszelkie doktryny, które stoj? na zawadzie konsolidacji nacji wokó? jednego idea?u: demokracj?, socjalizm, ide? o?wiaty, pacyfizm ... Nie jest wad? wodza, gdy czasem musi on spu?ci? przegni?? krew (w?asnych ziomków – W.P.) aby zmusi? rozhukany ?ywio? pokornie zgi?? kark.

Z pracy Myko?y Scibor?kiego Naciokratija, b?d?cej przeniesieniem doktryny D. Doncowa na instytucj? pa?stwa: Podczas gdy demokracja u podstawach swej doktryny zak?ada?a nadmierny kult rozumu (racjonalizm, pozytywizm), a komuno-socjalizm – materi? (materializm historyczny i dialektyczny), to faszyzm swoj? filozofi? zbudowa? na uznaniu ducha, woli i idei (spirytualizm, woluntaryzm, idealizm) jako na czynnikach decyduj?cych w rozwoju historycznym ... Faszyzm sceptycznie ocenia twórcze mo?liwo?ci mas ludowych, które nie s? aktywnym czynnikiem post?pu. Twórczo?? nacji wyznacza i realizuje mniejszo?? okre?lana arystokracj? ducha ... Faszyzm jest przede wszystkim nacjonalizmem – jest mi?o?ci? do w?asnej ojczyzny i uczuciem patriotycznym doprowadzonym do samopo?wi?cenia, jest kultem ofiarnego fanatyzmu ... Wspólczesne ruchy nacjonalistyczne (faszym itp.) w nacji upatruj? warto?ci, które przyjmowane s? jako niewzruszalne dogmaty, pa?stwo za? uto?samiaj? z sam? nacj? jako form? organiczn? jej istnienia ... ?adna zdrowa nacja nie pójdzie na samograniczanie, ona poszukuje sposobów poszerzenia na zewn?trz i na swojej drodze napotyka inne nacje, te? pop?dzane tymi samymi, ale sprzecznymi z interesami naszej nacji, zadaniami i interesami. Tak powstaje zjawisko, które nazywamy imperializmem ... Wychodz?c ze spirytualistyczno-woluntarystycznego ?wiatopogl?du, nacjonalizm ukrai?ski w?asn? nacj? postrzega jako najwy?sz?, absolutn? ideow? i realn? warto??, formu?uj?c has?o: Nacja ponad wszystko! Ideologia nacjonalizmu jest ca?o?ciowa, niepodzielna, wojownicza i nieprzejednana; jej nie mo?na uzgadnia? z innymi ideologiami ... Dlatego nacjonalizm swoj? ideologi? buduje na maksymalizmie, zdrowym egoizmie, mi?o?ci do swego, nietolerancji wobec obcego i na aktywno?ci zdolnej do stania si? ?elaznym taranem dla zmia?d?enia obcej si?y, która chce stan?? nacji na przeszkodzie ... Nacjonalizm nie jest p?ytk? partyjn? teoryjk?, jest to uniwersalny i nieprzejednany w swej wewn?trznej racji ?wiatopogl?d ...

Ideologia nacjonalizmu ukrai?skiego po dyskusji przyj?ta zosta?a przez I. Kongres OUN i nigdy nie zosta?a zmodyfikowana, ?adna z frakcji, ?aden od?am OUN nie odszed? od niej, nie zrezygnowa? z niej. Ideologia nacjonalizmu ukrai?skiego jest antychrze?cija?ska, nieuznaj?ca ogólnoludzkich zasad moralnych. Cech? g?ówn? tego nacjonalizmu jest nienawi?? do wszystkiego co jemu si? sprzeciwia, mo?na go kwalifikowa? jako chorob? uzasadnianej ideologi? nienawi?ci.

Za?o?enia polityczne nacjonalizmu ukrai?skiego zosta?y ?ci?le okre?lone na I. Kongresie OUN (1929 r.), hierachicznie mo?na je okre?li? jako: a) cele strategiczne maksimum; b) cele stategiczne minimum; c) metody osi?gania celów nacjonalizmu ukrai?skiego.

Cel strategiczny maksimum nacjonalizmu ukrai?skiego wynika bezpo?ednio z jego ideologii i sprowadza si? do ekspansji terytorialnej bez zakre?lenia jej granic. Cel ten znalaz? swe odzwierciedlenie w uchwale I. Kongresu OUN (1929 r.), która w punkcie 7. brzmi: Na drodze do w?asnego samourzeczywistnienia w formie najwi?kszej intensywno?ci znaczenia historycznego, nacja zwi?ksza liczebnie swe biofizyczne si?y na jednocze?nie poszerzonej bazie terytorialnej ... nacja stale znajduje si? w stanie w?asnego rozrostu. Powy?sze sformu?owanie oznacza cel w postaci ekspansji terytorialnej nacji ukrai?skiej w niesko?czono?? z jednoczesn? asymilacj? podbitej ludno?ci. Jest to expressis verbis oznaczony faszyzm nacjonalizmu ukrai?skiego.

Narz?dziem do osi?gni?cia celów strategicznych nacjonalizmu ukrai?skiego jest pa?stwo, dla którego uchwa?a I. Kongresu OUN okre?la zadanie: a) utworzenie polityczno-prawnej organizacji okre?lonej jako Ukrai?skie Niepodleg?e Pa?stwo Soborowe (pkt 13); b) przez wprowadzenie w pa?stwie prawicowego ustroju totalitarnego (faszyzmu) ... na zasadzie integralizmu si? spo?ecznych wraz z ich prawami i obowi?zkami, odpowiednio do ich znaczenia w ca?o?ci ?ycia narodowego (pkt 14), w którym (pa?stwie) niepodzieln? w?adz? b?dzie sprawowa? jeden ruch polityczny z wodzem narodu i "warstw? lepszych ludzi" na czele, bowiem, jak postanawia uchwa?a OUN, pierwszym zarodkiem bior?cym na siebie zadania nacjonalizmu ukrai?skiego jest powo?ana do ?ycia Organizacja Ukrai?skich Nacjonalistów, zbudowana na zasadach: wszechukrainstwa, ponapartyjno?ci i monokratyzmu (pkt 16).

Wyja?nienia wymaga przymiotnik "soborowe" w odniesieniu do pa?stwa ukrai?skiego. W polskiej literaturze przedmiotu jest ono cz?sto t?umaczone niezupe?nie jasno jako "zjednoczone" pa?stwo ukrai?skie, chodzi jednak o co? bardziej z?o?onego, bardziej brzemiennego w nast?pstwa: przymiotnik "soborowe" ma swe ?ród?o w reminiscencji historii Rosji, pochodzi od "sobirat' ziemli russkije" (przy??cza? kolejne ziemie do pa?stwa rosyjskiego), chodzi o przy??czanie do pa?stwa ukrai?skiego nowych terytoriów. Semantyka "soborowe" (ukr. "soborna 'der?awa'") oznacza pa?stwo ukrai?skie, w sk?ad którego wchodzi? maj? wszystkie, zgodnie z arbitralnymi ocenami ukrai?skich nacjonalistycznych dzia?aczy, ukrai?skie terytoria etnograficzne. Ten element w strategii nacjonalizmu ukrai?skiego jest bardzo wa?ny ze wzgl?du na jego pretensje teryrorialne do pa?stwa ukrai?skiego o obszarze ok. 1.200.000 km² - od przedpola Krakowa na zachodzie (Krynica), do Morza Kaspijskiego na wschodzie; od Preszowszczyzny, po?udniowej Bukowiny i pó?nocnego Kaukazu (Kuba?) na po?udniu, do Prypeci i dalej na pó?nocy. Z tego celu strategicznego minimim nacjonalizm ukrai?ski nigdy nie zrezygnowa?, a to, wobec nale?enia cz??ci tych terytoriów do Polski, Rosji, Bia?orusi, Mo?adwii, Rumunii, S?owacji – grozi konfliktem mi?dzynarodowym. Przymiotnik "soborowe (pa?stwo ukrai?skie) oznacza d??enie do przy??czenia do niego pozostaj?cych na dzi? poza pa?stwem ukrai?skim ziem o obszarze ok. 600.000 km². Na oznaczenie tych terytoriów w ukrai?skiej nacjonalistycznej nomenklaturze istnieje szeroko znany skrót: USSD – "Ukrajin?ka Samostijna Soborna Der?awa" – Ukrai?skie Niepodleg?e Soborowe Pa?stwo.

Wymaga wyjaœnienia u?yte w uchwale poj?cie "integralizmu". Integralizm w ruchu politycznym rozpatrywa? nale?y przez analogi? do fizycznego ruchu wirowego, w którym wszystko w zasi?gu dzia?ania wiru si?? do?rodkow? wci?gane jest we?. Im bli?ej ?rodka wiru, tym silniejsze jest jego dzia?anie, oddalanie si? od ?rodka s?abnie w miar? odleg?o?ci. Integralizm w zakresie stosunków spo?ecznych w?a?ciwy jest nowoczesnym ruchom (ustrojom) totalitarnym, zarówno prawicowym (faszyzm, nazizm), jak i lewicowym (bolszewizm, maoizm). Centraln? si?? w takich ruchach (ustrojach) jest "wódz nacji", w bezpo?redniej blisko?ci do niego si?? decyduj?c? w ruchu (ustroju) stanowi? jego dzia?acze wci?gaj?cy do ruchu (partii) mo?liwie najwi?ksz? liczb? spo?ecze?stwa. Kto spo?ród spo?ecze?stwa nie daje si? wci?g?? do ruchu (partii), ten pozostaje w statusie bezsilnego cz?onka spo?ecze?stwa, za? ci, którzy aktywnie sprzeciwiaj? si? ruchowi (partii), s? likwidowani fizycznie b?d? izolowani w wi?zieniach lub obozach zgodnie z zasad?: kto nie z nami – ten przeciwko nam. Integralizm jest istot? totalitaryzmu, ukrai?ski ruch nacjonalistyczny w jego formie zorganizowanej w postaci Organizacji Ukraiñskich Nacjonalistów kwalifikowa? nale?y jako ruch totalitarny, co wynika bezpo?rednio z uchwa?y OUN.

Potwierdzeniem powiedzianego wy?ej jest sformu?owanie punktu 16. uchwa?y, zgodnie z którym w narodzie ukrai?skim nie ma miejsca na demokracj?, nim rz?dzi? ma ponadpartyjna (nie dopuszczaj?ca do powstania jakiejkolwiek partii politycznej), obejmuj?ca ca?y naród ukrai?ski, monokratyczna Organizacja Ukrai?skich Nacjonalistów.

Od tych, uchwalonych w 1929 roku, za?o?e? programowych OUN nigdy nie odesz?a, nigdy ich nie zrewidowa?a, one nadal obowi?zuj? w ukrai?skich ruchu nacjonalistycznym.

W rozdziale III., podrozdzia? IV. (Polityka zagraniczna), punkty 2 i 3 uchwa?y I. Kongres OUN okre?li? sposoby, za pomoc? których mia? by? realizowany cel strategiczny minimum ukrai?skiego ruchu nacjonalistycznego:

2. Ca?kowite usuni?cie wszystkich okupantów z ziem ukrai?skich, co nast?pi w toku rewolucji narodowej oraz stworzy mo?liwo?ci rozwoju Nacji Ukrai?skiej w granicach w?asnego pa?stwa, zabezpieczy tylko system w?asnych si? militarnych oraz celowa polityka sojusznicza.

3. Odrzucaj?c w zasadzie tradycyjne metody polityki ukrai?skiej w postaci orientowania si? w walce wyzwole?czej na którego? z historycznych wrogów Nacji Ukrai?skiej, ukrai?ska polityka zewn?trzna b?dzie realizowa? swoje zadania w drodze powi?za? sojuszniczych z tymi narodami, które s? wrogo ustosunkowane do okupantów Ukrainy ...

Ukrai?ska nacjonalistyczna historiografia nie pozostawia w?tpliwo?ci co do tego, ?e pod poj?ciem "okupanci Ukrainy" rozumie? nale?y nie tylko pa?stwa, ale te? zamieszkuj?c? ziemie ukrai?skie nieukrai?sk? ludno?? narodów o?ciennych. W j?zyku ukrai?skim "usuni?cie" oznacza "doprowadzenie do nieistnienia". Oznacza to, ?e OUN ju? w 1929 roku za?o?y?a eksterminacj?, przy pomocy si?y zbrojnej OUN, "wrogiej" nieukrai?skiej ludno?ci na terenach, które uwa?a?a za ziemie ukrai?skie. Polityka zewn?trzna OUN polega? mia?a na sojuszu przede wszystkim z Niemcami, które wrogo by?y ustosunkowane do Polski, a nadto na wspó?pracy z Litw?. Pa?stwa te w okresie mi?dzywojennym faktycznie udziela?y pomocy finansowej i organizacyjnej OUN. W tym czasie OUN by?a cz?onkiem "Mi?dzynarodówki faszystowskiej".

Dzia?alno?? ukrai?skiego ruchu nacjonalistycznego. W okresie mi?dzywojennym dzia?alno?? UWO i OUN skierowana by?a wy??cznie przeciwko w?adzy polskiej i przeciwko aktywnie lojalnym wobec niej Ukrai?com. W ramach tzw. "permanentnej rewolucji" cz?onkowie UWO-OUN dokonywali aktów terroru wobec Polaków i Ukraiñców, zamordowani zostali pose? Tadeusz Ho?ówko, min. Bronis?aw Pieracki, gin?li policjanci, zamordowany zosta? kurator szkolny Jan Sobi?ski (wykonawc? mordu by? Roman Szuchewycz), dziennikarz ukrai?ki Sydir Twerdochlib, dyrektor gimnazjum ukrai?kiego we Lwowie Iwan Babij, dyrektor seminarium ukrai?kiego w Przemy?u Sofron Matwijas i wielu innych Polaków i Ukrai?ów. Jednocze?ie UWO-OUN prowadzi? akcje sabota?we i dywersyjne – pali? mienie polskie, niszczy? linie komunikacyjne. Fundusze na dzia?lno??abota?wo-dywersyjn?UWO-OUN otrzymywa? od Niemiec, Litwy, a nawet od Zwi?ku Sowieckiego, wykonuj? dla nich zlecenia o charakterze wywiadowczym. Niezale?ie od tego bojówkarze UWO-OUN dokonywali akcji ekspropriacyjnych przez napady na urz?y i ambulanse pocztowe, w trakcie których po stronie napadaj?ej i napadanej padali zabici.

Dzia?lno??WO-OUN nie wysz? poza granice Polski, usi?wania poszerzenia wp?wu na sowieck?Ukrain?zako?zy? si?fiaskiem – agent sowiecki Pawie? Sudop?atow w maju 1938 roku w Rotterdamie dokona? udanego zamachu bombowego na twórc? UWO i OUN Jewhena Konowalca.

Przywództwo UWO i OUN ci?gle przebywa?o poza granicami Polski, szczególnie w Niemczech i Szwajcarii, na terenie Polski, w zasadzie w Halicji, dzia?a?o Krajowe Przywództwo OUN. W ukrai?skiej nacjonalistycznej literaturze okresu mi?dzywojennego Halicja i Wo?y? nazywane by?y terminem "Kraj".

We wczesnych latach 1930-ch Jewhen Konowalec, maj?c na wzgl?dzie obowi?zuj?ce w krajach osiedlenia Ukrai?ców prawodawstwo, na terenie Stanów Zjednoczonych powo?a? do ?ycia paraspo?eczn?, kamufluj?c? faktyczne istnienie struktur OUN, organizacj? pod nazw? "Orhanizacija Der?awnoho Wyzwo?ennia Ukrajiny" (Organizacja Pa?stwowego Wyzwolenia Ukrainy), za? na terenie Kanady "Ukrajin?ke Nacionalne Objednannia" (Ukrai?skie Zjednoczenie Narodowe), na terenie Francji dzia?a?a organizacja o tej samej nazwie. Trzonem tych organizacji byli Ukrai?cy-haliczanie, którzy wymigrowali na Zachód po przegranej wojnie ZURL z Polsk?. Wydawana przez nich prasa ukrai?ska przesi?kni?ta by?a nienawi?ci? do Polski i Polaków.

W przedzieñ agresji Niemiec na Polsk?, w dniach 26-27 sierpnia 1939 roku, w Rzymie odby? si? II. Wielki Zbór Ukrai?skich Nacjonalistów (WZUN), na którym, zgodnie z postanowieniami I. Kongresu OUN z 1929 roku, ustalono, ?e Przewodnicz?cy PUN (PUN – Prowid Ukrajin?kych Nacionalistiw – W.P.), jako przywódca i reprezentant walk wyzwole?czych Nacji Ukrai?skiej – jest jej wodzem. Za sw? dzia?alno?? i decyzje Przewodnicz?cy PUN odpowiada przed Bogiem, Nacj? i w?asnym sumieniem, co stanowi?o potwierdzenie wprowadzenia zasady wodzostwa, a wi?c totalitaryzmu w ukrai?skim ruchu nacjonalistycznym.

W agresji Niemiec na Polsk? we wrze?niu 1939 roku, a tym samym w rozp?taniu II. wojny ?wiatowej, wzi??a udzia? OUN, wystawiaj?c do dyspozycji Niemiec batalion pod dowództwem cz?onka Przywództwa OUN Romana Suszki, nazywany Legionem Ukrai?skich Nacjonalistów. Na wycofuj?ce si? w stron? Rumunii oddzia?y Wojska Polskiego ukrai?skie nacjonalistyczne bojówki dokonywa?y napadów z broni? w r?ku, dokonywa?y te? napadów na polsk? policj?.

Po aneksji po?udniowo-wschodnich terytoriów II. RP przez Zwi?zek Sowiecki, 20-30 ty?. nacjonalistów ukrai?skich i ich sympatyków przenios?o si? z Halicji do Generalnej Guberni, tworz?c w Krakowie swe o?rodki dyspozycyjne.

Po okupacji Polski i utworzeniu Generalnej Guberni w Krakowie uformowa? si?, finansowany z kasy Abwehry, kontrolowany przez dzia?aczy OUN bliskich do przywódcy OUN Andrija Melnyka, Ukrai?ski Centralny Komitet (UCK) z Wo?odymyrem Kubijowyczem na czele, w którym decyzje wspólnie podejmowali: W. Kubijowycz, cz?onek przywództwa OUN R. Suszko i dzia?aj?cy z ramienia Abwehry Theodor Oberländer. Na po?udniowo-wschodnich obszarach Generalnej Guberni utworzone zosta?y placówki terenowe UCK pod nazw? "Ukrajin?ki Dopomohowi Komitety" (UDK), ?ci?le wspó?pracuj?ce z administracj? niemieck? - w naborze robotników do Niemiec, egzekwowaniu kontyngentów, a tak?e w trakcie wysiedle? ludno?ci polskiej i przesiedle? ludno?ci ukrai?skiej na Zamojszczy?nie celem stworzenia miejsc osiedlenia dla Niemców z podbitych terenów. Jednocze?nie UCK-UDK prowadzi?y polityk? intensywnej ukrainizacji terenów, zaliczanych przez OUN do "ukrai?skich terytoriów etnograficznych", to znaczy na Podlasiu, w szeroko poj?tej Che?mszczy?nie, na Nadsaniu i na ?emkowszczy?nie. W. Kubijowycz wyst?powa? do generalnego gubernatora Hansa Franka o dokonanie przesiedle? ludno?ci polskiej z terenów, które OUN traktowa?a jako ukrai?skie. W nast?pstwie dzia?a? UCK-UDK ludno?? ukrai?ska na terenie GG by?a uprzywilejowana w porównaniu z ludno?ci? polsk?.

W pierwszej po?owie 1940 roku dokona? si?, zaznaczany ju? w pierwszej po?owie lat 1930-ch, roz?am w OUN. M?odsi dzia?acze OUN, w tym wypuszczony z polskiego wi?zienia Stepan Bandera, dokonali frondy wobec "starego" przywództwa OUN z p?k. Andrijem Melnykiem na czele, tworz?c frakcj? banderowsk? w ukrai?skim ruchu nacjonalistycznym, przez co nolens volens utworzy?y siê dwie frakcje partyjne – OUN Bandery i OUN Melnyka. Pierwsi uchodzili za nieprzejednanych rewolucjonistów, drugich nazywano "kawiarnianymi rewolucjonistami". We frakcji "rewolucyjnej" znale?li si? bliscy wspó?pracownicy S. Bandery – Jaros?aw Ste?ko, Myko?a ?ebed', a tak?e agent Abwehry Riko Jaryj pochodz?cy z niemiecko-w?gierskiej rodziny. Faktyczny roz?am nast?pi? w lutym 1940 roku i formalnie potwierdzony zosta? na II. Wielkim Zborze Organizacji Ukrai?skich Nacjonalistów (WZOUN) w kwietniu 1941 r., na którym "uniewa?niono" II. WZUN z sierpnia 1939 roku. Powsta?a sytuacja, w której by?y dwa "drugie" zbory OUN, z tego powodu od tego czasu WZUN z sierpnia 1939 r. nazywano w litaraturze II. (rzymskim) WZUN, za? roz?amowy z kwietnia 1941 roku II. (krakowskim) WZOUN. Od tego czasu obie frakcje OUN pozostawa?y ze sob? we wrogo?ci. II. (krakowski) WZOUN wprowadzi? do ruchu faszystowsk? form? przywitania: podniesienie wyprostowanej prawej r?ki wy?ej czubka g?owy wraz ze s?owami: "S?awa Ukrainie" – "Herojam S?awa".

W maju 1941 roku OUN wiedzia?a o maj?cej nast?pi? agresji Niemiec na Zwi?zek Sowiecki, OUN Bandery w zwi?zku z tym wyda?a "Polityczne wytyczne", w których przewidzia?a rych?e nast?pienie "rewolucji narodowej", w trakcie której nast?pi "usuwanie okupantów z ziem ukrai?skich", jak to przewidzia?a uchwa?a I. Kongresu OUN z 1929 roku. OUN Bandery przewidzia?a proklamowanie "pa?stwa ukrai?skiego" po zaj?ciu terenów Ukrainy przez Niemcy. W p-cie 14. "Politycznych wytycznych" powiedziano: Mandat na proklamowanie pa?stwowoœci ukrai?skiej oraz ustanowienie w?adzy daje nam wieloletnia rewolucyjno-wyzwole?cza walka, spowodowanie zrywu narodowego, pa?stwowotwórcza inicjatywna oraz faktyczna si?a. W tym sfromu?owaniu, co wa?ne, brak jest odwo?ania si? na mandat od narodu ukrai?skiego do proklamowania pa?stwa typu faszystowskiego, takiego mandatu OUN Bandery nigdy nie uzyska?a.

Obie frakcje OUN – OUN Bandery i OUN Melnyka – wzi??y udzia? w agresji Niemiec na Zwi?zek Sowiecki w czerwcu 1941 roku: OUN Bandery da?a do dyspozycji Niemiec swych cz?onków, z których utworzone zosta?y w ramach Abwehry dwa bataliony: Nachtigall i Roland, piewszy z nich pod dowództwem Szuchewycza wszed? do Lwowa 30 czerwca 1941 roku, drugi za? pod dowództwem Jewhena Pobihuszczego, w mundurach s?owackich, szed? na wschód po?udniow? tras?. Bataliony te w ukrai?skiej nacjonalistycznej literaturze otrzyma?y nazw? "Dru?yny Ukrai?skich Nacjonalistów" (DUN). OUN Melnyka utworzy?a tzw. "Kure? Bukowi?ski", który po dotarciu do Kijowa zosta? tam przez Niemców przekszta?cony w oddzia? policyjny.

Niezale?nie od tych formacji, obie frakcje OUN wys?a?y na wschód w ?lad za wojskami niemieckimi grupy swoich ludzi, po oko?o 5.000 osób ka?da, nazywaj?c je "grupami pochodnymi", których zadaniem by?o organizowanie administracji terenowej, milicji i grup propagandowych (redakcji gazet, wydawnictw ksi??kowych itp.) na zaj?tych przez Niemców ukrai?skich terytoriach. W toku wykonywania tych zada? nie by?o mi?dzyfrakcyjnego wspó?dzia?ania, mia?a natomiast miejsce rywalizacja mi?dzy dzia?aczami OUN Bandery i OUN Melnyka, a nawet mordowanie przez banderowców dzia?aczy melnykowskich. Niektóre ma?e (5-6 osób) grupy dotar?y ze swymi zadaniami na Ukrain? Naddnieprza?sk?, a nawet do Zag??bia Donieckiego, gdzie ich cz?onkowie weszli w kontakt z przeciwnymi bolszewizmowi ukrai?skimi intelektualistami. W nast?pstwie konfrontacji pogl?dów tych ostatnich z ideologi? nacjonalizmu ukrai?skiego ani banderowcom, ani melnykowcom nie uda?o siê pozyska? tych ludzi dla OUN, by?y natomiast przypadki, ?e w nast?pstwie stanowiska tych intelektualistów ounowcy tracili przekonania co do s?uszno?ci ich ideologii.

30 czerwca grupa OUN Bandery z Jaros?awem Ste?k? na czele, przy wspó?dzia?aniu z batalionem Nachtigall, bez przyzwolenia Niemiec, dokona?a "proklamacji pa?stwa ukrai?skiego", czym postawi?a Niemcy przed faktem dokonanym. Akt "proklamacji" zosta? og?oszony przez lwowsk? rozg?o?ni? radiow? oraz w szeregu gazet banderowskich, których wydawanie nast?pi?o ju? w pierwszych dniach lipca 1941 roku. W "proklamacji" znalaz?y si? takie sformu?owania, jak: Nowopowsta?e Pa?stwo Ukrai?skie b?dzie ?ci?le wspó?dzia?a? z Nacjonal-Socjalistycznymi Wielkimi Niemcami, które pod przewodem swego Wodza Adolfa HITLERA tworz? nowy ?ad w Europie i ?wiecie ... Niech ?yje Organizacja Ukrai?skich Nacjonalistów! Niech ?yje przywódca Organizacji Ukrai?skich Nacjonalistów i Narodu Ukrai?skiego STEPAN BANDERA! ... Chwa?a bohaterskiej Armii Niemieckiej i jej Führerowi Adolfowi Hitlerowi! "Proklamacj?" popar? arcybiskup greckokatolicki Andrij Szeptycki oraz prawos?awny biskup ?ucki Polikarp.

Niemcy nie pogodzi?y si? z samowol? banderowców i nakaza?y odwo?a? "proklamacj?", OUN Bandery nie podporz?dkowa?a si? temu nakazowi, co spowodowa?o ograniczenie wolno?ci poruszania si? S. Bandery, J. Ste?ki (w Berlinie), a szereg dzia?aczy tej frakcji OUN zosta?o aresztowanych. Mimo to w dyspozycji Niemiec pozostawa?y: do ko?ca 1942 roku banderowskie bataliony Nachtigall i Roland, po przeszkoleniu przekszta?cone pod koniec 1941 roku w 201 batalion policyjny Schutzmannshaften, który na pograniczu Ukrainy i Bia?orusi zwalcza? partyzantk? sowieck? i dokonywa? pacyfikacji wsi bia?oruskich; do marca-kwietnia 1943 roku, politycznie podporz?dkowana OUN Bandery (oko?o 5.000 ludzi) ukrai?ska policja w s?u?bie niemieckiej. Na fali sprzeczno?ci OUN Bandery z w?adz? niemieck?, pocz?tkowo banderowskie redakcje terenowe przej?te zosta?y przez melnykowców. W Równem od 1941 roku melnykowcy zacz?li wydawa? tygodnik Wo?y?, jego wydawanie wznowiono w 1991 roku, pismo to obecnie opanowane jest przez banderowców. W nast?pstwie stanowiska Niemiec w sprawie "proklamacji pa?stwa ukrai?skiego" przez banderowców, ci ostatni a? do wiosny 1943 roku zajmowali wobec Niemiec pozycj? wyczekuj?c?, melnykowcy natomiast przez ca?y okres wojny wspó?pracowali z Niemcami.

Jednym z pierwszych nast?pstw dzia?a? "grup pochodnych" i wej?cia do Lwowa batalionu Nachtigall by?, podsycany przez ounowców, pogrom ludno?ci ?ydowskiej w samym Lwowie, powtórzony w ca?ej Halicji pod koniec lipca 1941 roku pod has?em "Dni Petlury", a take rozstrzelanie przez Niemców przy wspó?dzia?aniu nacjonalistów ukrai?skich polskich intelektualistów.

W nast?pstwie dzia?a? "grup pochodnych" obu frakcji OUN, po do?wiadczeniach rz?dów bolszewickich w okresie od wrze?nia 1939 do lipca 1941 roku, w pierwszych miesi?cach okupacji hitlerowskiej Wo?ynia i Halicji mia? miejsce pewien rodzaj euforii ze strony ludno?ci ukrai?skiej, która nie zna?a faszystowskiej istoty nacjonalizmu ukrai?skiego i która zosta?a omamiona wizj? powstania pa?stwa ukrai?skiego. Z inicjatywy OUN w wi?kszoœci wsi ukrai?skich lub mieszanych ludno?? sypa?a symboliczne mogi?y, u ich stóp przemawiali ukrai?scy nacjonalistyczni propagandy?ci, w ich przemówieniach zawarte by?y elementy nie tylko antybolszewickiej, ale te? antypolskiej propagandy, znalaz?y si? w nich te? elementy zapowiadaj?ce czystki etniczne, popularne by?o has?o: "Ukraina b?dzie narodowo?ciowo czysta, jak ?ródlana woda w szklance", to znaczy nie b?dzie w niej nie-Ukrai?ców. Sztucznie wywo?ana przez OUN euforia ludno?ci ukrai?skiej zacz??a wygasa?: w Halicji od sierpnia 1941 roku, po tym, jak Niemcy przy??czy?y j? do Generalnej Guberni, traktowanej jako obszar polski; na Wo?yniu po wprowadzeniu jesieni? 1941 roku niemieckiej administracji cywilnej, która zacz??a intensywn? eksploatacj? okupowanego terenu przez nak?adanie na ludno?? kontyngentów i przymusowy nabór m?odzie?y na roboty do Niemiec.

W nast?pstwie terrorystycznej polityki w?adz niemieckich, w obawie przed odpowiedzialno?ci? za niewywi?zanie si? z dostaw kontyngentów, celem unikni?cia wywózki do Niemiec wielu m??czyzn spo?ród ludno?ci ukrai?skiej uciek?o "do lasu", cz??? z nich przy??czy?a si? do partyzantki sowieckiej, cz??? do powsta?ych antysowieckich grup zbrojnych Tarasa Bulby-Borowca, cz??? za? chodzi?a samopas.

Po kl?sce Niemiec pod Stalingradem, w przewidywaniu przegrania Niemiec w II. wojnie ?wiatowej oraz w zwi?zku z uaktywnieniem partyzantki sowieckiej i oddzia?ów Tarasa Bulby-Borowca, na pocz?tku 1943 roku OUN Bandery dosz?a do wniosku, ?e nast?pi?, przewidziany w uchwale z 1929 roku i w "Politycznych wytycznych" z maja 1941 roku, czas na wywo?anie "ukrai?skiej rewolucji narodowej", która mia?a doprowadzi? do powstania banderowskiego pa?stwa ukrai?skiego. W lutym 1943 roku na swej III. Konferencji, OUN Bandery postanowi?a powo?a? do ?ycia swoj? si?? zbrojn? w postaci "Ukrai?skiej Wyzwole?czej Armii" (UWA) i, uzurpuj?c sobie w?adz? pa?stwow?, wobec braku perspektyw na ochotniczy zaci?g do tej "armii", przewidzia?a powo?ywanie do niej w drodze "mobilizacji" m??czyzn-Ukrai?ców. Utworzona w ten sposób "armia", która latem 1943 roku przej??a od Tarasa-Bulby Borowca nazw? "Ukrai?ska Powsta?cza Armia" - UPA, nie by?a ruchem powsta?czym, bowiem takie sk?adaj? si? wy??cznie z ochotników. Trzonem dowódczym OUN-UPA zostali ?o?nierze, podoficerowie i oficerowie by?ych batalionów Nachtigall i Roland, którzy pod koniec 1942 roku zako?czyli s?u?b? w 201 batalionie Shutzmannschaften i których OUN Bandery wezwa?a z Halicji do s?u?by na Wo?yniu w UPA. Pierwszymi oddzia?ami UPA by?y przyby?e na Wo?y? z Halicji ochotnicze sotnie banderowców. Na rozkaz OUN Bandery w marcu-kwietniu 1943 roku przesz?y „do lasu” oddzia?y ukrai?skiej policji pomocniczej, stanowi?ce trzen ?redni UPA. Obok UPA dzia?a?a te? terrorystyczna, przyrównywana do niemieckiego Gestapo i sowieckiego NKWD, struktura OUN Bandery w postaci "S?u?by Bezpeky". Latem 1943 roku struktury OUN Bandery si?? zbrojn? przy??czy?y do UPA oddzia?y zbrojne OUN Melnyka i UPA Tarasa Bulby-Borowca.

Utworzone przez OUN Bandery zbrojne oddzia?y nie by?y w stanie prowadzi? walk przeciwko si?om niemieckiem i sowieckim jednocze?nie, nie prowadzi?y przeciwko nim walk celem ich zniszczenia, ogranicza?y si? do dzia?a? obronnych lub napadów na ma?e oddzia?y, natomiast by?y one zdolne do wykonania przewidzianego uchwa?? z 1929 roku "usuwania" nieukrai?skiego elementu z ziem, które uwa?ali za ukrai?skie. Elementem nieukrai?skim na Wo?yniu i w Halicji by?a przede wszystkim ludno?? polska. Do jej planowej, masowej, doktrynalnej eksterminacji OUN Bandery przyst?pi?a wczesn? wiosn? 1943 roku, przy czym pocz?tkowo robi?a to pod mask? oddzia?ów Tarasa Bulby-Borowca, przez co niezorientowana ludno?? polska sprawców mordów b??dnie nazywa?a "bulbowcami". Ju? w maju 1943 r. w rozmowie z biskupem prawos?awnym Polikarpem komisarz Wo?ynia i Podola Heinrich Schöne ilo?? wymordowanej ludno?ci polskiej okre?la? na 15.000. Zmasowane mordy na ludno?ci polskiej, w których g?ówn? rol? odgrywa?y bojówki "S?u?by Bezpeky" OUN Bandery, mia?y miejsce w lipcu i w sierpniu 1943 roku, w ich nast?pstwie z r?k struktur banderowców na Wo?yniu w roku 1943 pad?o co najmniej 60.000 ludno?ci polskiej.

W omawianym okresie na Wo?yniu (ani te? w okresie mi?dzywojennym czy w czasach historycznych) nie istnia? "konflikt polsko-ukrai?ski". Ani Niemcy, ani Sowieci nie byli zainteresowani wyrzynaniem (termin z meldunku partyzantki sowieckiej do Moskwy) ludno?ci polskiej: Niemcom, jak ka?demu okupantowi na ka?dym okupowanym terenie, zale?a?o na utrzymaniu na nim spokoju, aby móc planowo eksploatowa? okupowany teren, za? paryzantka sowiecka, w obliczu dzia?a? struktur nacjonalizmu ukrai?skiego, mog?a liczy? na zaopatrywanie w ?ywno?? w zasadzie u ludno?ci polskiej. Partyzantka sowiecka, jako formacja pozostaj?cego w antyhitlerowskiej koalicji Zwi?zku Sowieckiego nolens volens mog?a by? (i by?a) traktowana jako taktyczny sojusznik Polaków w walce przeciwko Niemcom oraz w obronie przed mordowaniem jej przez banderowców.

W UPA znalaz?a si? pewna ilo?? Ukrai?ców z Wielkiej Ukrainy oraz Uzbeków, Tatarów, Azerów, którzy zbiegli z jenieckich obozów niemieckich i nie przy??czyli si? do partyzantki sowieckiej. OUN Bandery w??czy?a w orbit? swych zada? pewn? ilo?? ?ydów – lekarzy, rzemie?lników i, po zorganizowaniu ich w dwóch obozach, wykorzystywa?a w swoich interesach. W miar? zbli?ania si? wojsk sowieckich, "S?u?ba Bezpeky" wi?kszo?? Ukrai?ców naddnieprza?skich, wszystkich Azerów, Tatarów i innych, którzy znale?li si? w UPA, a tak?e ?ydów - wymordowa?a.

Dyscyplina w UPA utrzymywana by?a drog terroru, za ucieczk? z UPA skazywano na kar? ?mierci przez rozstrzelanie przed oddzia?em lub przez odr?banie g?owy przed oddzia?em, na kar? ?mierci skazywano te? za sianie na defetyzmu.

Mordy masowe na ludno?ci polskiej w Halicji rozpocz??y si? w 1944 roku i trwa?y nawet po wej?ciu na jej teren wojsk sowieckich, co spowodowa?o utworzenie z m?odzie?y polskiej i ukrai?skiej tzw. "Istriebitielnych Batalionów", wy??cznym zadaniem których by?o zwalczanie oddzia?ów banderowskich. W Halicji z r?k struktur OUN Bandery ?mierci? m?cze?sk? pad?o co najmniej dalszych 60.000 ludno?ci polskiej. Sutuacja w Halicji by?a tym bardziej tragiczna, ?e tam by?a bardzo du?a ilo?? ma??e?stw mieszanych polsko-ukrai?skich, by?y wi?c przypadki mordowania przez banderowców rodze?stwa a nawet rodziców. Ogó?em na Wo?yniu i w Halicji z r?k struktur OUN Bandery pad?o co najmniej 120.000 ludno?ci polskiej. Z r?k struktur OUN Bandery ?mier? m?cze?sk? ponios?o ponad stu ksi??y rzymskokatolickich, cz?sto gin?li oni przy o?tarzach podczas odprawiania nabo?e?stw.

Sk?ad osobowy UPA by? stale uzupe?niany przez funkcyjnych OUN Bandery wchodz?cych w sk?ad komórek "Org.-Mob" – Organizacyjno-Mobilizacyjnych. W czasie apogeum dzia?a? UPA liczy?a oko?o 40.000 ludzi, uwzgl?dniaj?c naturaln? fluktuacj? w tej formacji, mo?na przyj??, ?e przez jej szeregi (w wi?kszej cz??ci w drodze przymusu) przesz?o oko?o 100.000 ludzi, co stanowi 1/3 procentu od zamieszka?ego na Ukrainie narodu ukrai?skiego.

OUN Bandery na terenie Wo?ynia i Halicji mia?a swe polityczne, cz?sto ??czone z funkcjami w UPA i "S.B.", struktury, mia?a swe bojówki na wszystkich szczeblach w terenie (okr?gi, nadrejony, rejony), a nadto w terenie z kilku wsi ukrai?skich organizowane by?y tzw. "Samooboronni Kuszczowi Widdi?y" (SKW) - Samoobronne Kuszczowe Oddzia?y, oraz struktury zbrojno-organizacyjne w postaci "stanic", to znaczy wsi ukrai?skich lub ukrai?sko-polskich. W SKW i w stanicach powo?ani byli przywódcy, bojówki "S?u?by Bezpeky", gospodarczy-zaopoatrzeniowi. OUN Bandery nak?ada?a na ludno?? ukrai?sk? kontyngenty, zabiera?a od niej na potrzeby swych struktur byd?o, trzod?, odzie?, zbo?e itp.

OUN Bandery, jako formacja totalitarna kieruj?ca si? zasad?: kto nie z nami – ten przeciwko nam, w miar? zbli?ania si? frontu wschodniego mordowa?a wszystkich podejrzanych o mo?liwo?? szkodzenia jej. Mordowani byli ?o?nierze i oficerowie sowieccy, którzy zbiegli z niemieckich obozów jenieckich i nie przy??czyli si? ani do sowieckiej partyzantki, ani do UPA, usadowiaj?c si? u miejscowych rolników. Przyczyn? ich mordowania by?o to, ?e znali oni jawne miejscowe struktury OUN Bandery – stanicznych, esbistów, gospodarczych, szkoleniowców itp.

Po powrocie w 1944 roku na Wo?yñ i do Halicji w?adzy sowieckiej, struktury OUN Bandery, szczególnie jej "S?u?ba Bezpeky" masowo mordowa?y tych spo?ród Ukrai?ców, którzy z w?asnej woli lub w wytworzonych okoliczno?ciami warunkach podj?li prac? w sowieckich strukturach – jako przewodnicz?cy lub sekretarze wiejskich rad narodowych, nauczyciele, milicjanci, przewodnicz?cy ko?chozów, traktorzy?ci, agronomi, sprzedawcy sklepowi itp. Nadto, wobec d?ugotrwa?ego ukrywania si? w bunkrach i schronach, mordowali tych Ukraiñców, szczególnie kobiety ukrai?skie, którzy z przekona? lub z obawy przed w?adz? sowieck?, odmawiali ?ywno?ci lub odzie?y dla banderowców. "S?u?ba Bezpeky" na pisemne polecenie przywództwa OUN Bandery stosowa?a wobec ludno?ci ukrai?skiej celem jej zastraszenia publiczne tortury podejrzanych o "zdrad?" narodu ukrai?skiego, za? wobec podejrzanych cz?onków OUN-UPA stosowa?a tajne tortury celem zmuszenia do przyznania si? do rzekomej winy lub wskazania rzekomych wspó?winnych. Tortury, mi?dzy innymi, polega?y na podwieszaniu podejrzanego w toku przes?uchania nad rozpalonym ogniskiem, jak na ro?nie.

Istnieje opublikowany wykaz ponad 5.000 ukrai?skich ofiar banderowców, którzy zostali zamordowani w latach 1941-1950, geografia pope?nienia tych zabójstw pozwala na dokonanie szacunku, zgodnie z którym ilo?? ofiar ludno?ci ukrai?skiej, która pad?a z r?k OUN Bandery, wynosi co najmniej 80.000.

Dzia?ania struktur OUN Bandery w zakresie mordowania bezbronnej ludno?ci polskiej i ukrai?skiej kwalifikowa? nale?y jako zbrodni? ludobójstwa.

Na marginesie zbrodniczych dzia?a? struktur OUN Bandery wskaza? nale?y na istnienie i zbrodnicze dzia?anie pozostaj?cych w s?u?bie niemieckiej ukrai?skich batalionów Schutzmannschaften oraz Ukrai?skiej Policji Pomocniczej, których uczestnicy organizacyjnie podlegali OUN Bandery. Formacje te, wespó? z si?ami niemieckimi, bra?y udzia? w pacyfikacjach wsi ukraiñskich, na przyk?ad jesieni? 1942 roku w pacyfikacji ukrai?skiej wsi Kortylisy, w nast?stwie której zamordowano lub spalono ?ywcem 2.875 jej mieszka?ców, w tym 1.620 dzieci. Aczkolwiek bezpo?redni? odpowiedzialno?? karn? za te dzia?ania ponosz? Niemcy, którym ukrai?ska policja by?a podporz?dkowana, to jednak odpowiedzialno?? polityczna za powstanie i dzia?ania tej policji ponosi OUN Bandery. Dopiero w marcu-kwietniu 1943 roku OUN Bandery odwo?a?a ukrai?sk? policj? ze s?u?by Niemcom i z niej utworzy?a ?redni trzon tworzonej UPA.

Na prze?omie 1943/1944 roku, w obliczu zbli?aj?cego si? frontu sowieckiego, w przewództwie i górnych terenowych eszelonach OUN-UPA, na tle dokonywanych mordów dosz?o do rozbie?no?ci, ich nast?pstwem by?y czystki masowe w szeregach OUN i UPA, w ramach których fizycznie likwidowani byli z regu?y wo?ynianie, którzy sprzeciwiali si? ob??dnym mordom masowym ludno?ci ukrai?skiej.

OUN-UPA nie walczy?a przeciwko Niemcon celem zniszczenia ich si?, przerwa we wspó?dzia?aniu OUN Bandery z Niemcami trwa?a od kwietnia do grudnia 1943 roku, pod koniec 1943 roku w obliczu przesuwania si? frontu wschodniego dosz?o, pocz?tkowo do miejscowego wspó?dzia?ania banderowców z Niemcami, a od lutego 1944 roku do generalnego porozumienia mi?dzy OUN Bandery i Niemcami, w ramach którego OUN-UPA zobowi?za?a si? dostarcza? Niemcom informacji wywiadowczych, Niemcy za? mieli dostarcza? dla UPA bro? i amunicj?.

W obliczu przewidywanej kl?ski Niemiec i w nast?pstwie uzyskanych w kwietniu 1944 roku informacji co to tego, ?e Zchód nie podejmie wspó?pracy ze zbrodnicz? OUN Bandery, frakcja ta w lipcu 1944 roku powo?a?a do ?ycia "ponadpartyjny" organ w postaci "Ukrai?skiej G?ównej Rady Wyzwole?czej" (ukr. - Ukrajin?ka Ho?owna Wyzwolna Rada – UHWR), w sk?ad której nie wesz?a nawet OUN Melnyka, na czele utworzonego przez UHWR "rz?du" stan?? dowódca UPA i przywódca OUN Bandery, Roman Szuchewycz. W rzeczywisto?ci UHWR by?a organem OUN Bandery.

Odr?bnego omówienia wymaga dzia?ano?? OUN Melnyka w czasie wojny. Ta frakcja OUN od wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej ubiega?a si? o stworzenie w ramach Wehrmachtu ukrai?skich formacji wojskowych. Do czasu kl?ski pod Staligradem Hitler nie potrzebowa? ukrai?skich wspólników do zwyci?stwa nad Zwi?zkiem Sowieckim, dopiero po tej kl?sce, w marcu 1943 roku, zgodzi? si? on na utworzenie w ramach Waffen SS halicyjskiej dywizji, w której zabroniono u?ywania s?owa "Ukraina" i pochodnych od niego, dywizja by?a czysto halicyjska. W jej ramach utworzono pi?? pu?ków policyjnych, ponad 1.200 ?o?nierzy w ka?dym, niektóre z tych pu?ków bra?y udzia? w pacyfikacjach wsi polskich, na przyk?ad Huty Pieniackiej, w której w lutym 1944 roku, przy wspó?dzia?aniu z oddzia?ami UPA, ?ywcem spalono i zamordowano z broni palnej ponad 1000 Polaków. W tym samym czasie jeden z pu?ków policyjnych dywizji SS Galizien, wespó? z oddzia?em UPA, przy wspó?dzia?aniu Niemców dokona? napadu na Podkamie?, w trakcie tej akcji Niemcy, w ramach wspó?pracy z UPA, przekazali jej bro? i amunicj?

W lipcu 1944 roku, po po??czeniu pu?ków policyjnych dywizji SS Galizien z pu?kami armijnymi, dywizja wzi??a udzia? w bitwie pod Brodami, gdzie zosta?a rozgromiona, spo?ród 11.000 jej stanu uratowa?o si? oko?o 3.000, reszta poleg?a, cz??? dosta?a si? do sowieckiej niewoli, a cz??? przy??czy?a si? do okolicznych oddzia?ów UPA. Po uzupe?nieniu stanu dywizji Niemcy wys?ali j? do t?umienia antyhitlerowskiego powstania s?owackiego, a nast?pnie do walk z partyzantk? jugos?awia?sk? Józefa Broz-Tito. Koniec wojny zasta? dywizj? w Austrii, gdzie stoczy?a ona kilka walk z nacieraj?c? armi? sowieck? i, w obliczu mo?liwo?ci dostania si? do niewoli sowieckiej, zesz?a z linii frontu, udaj?c si? w kierunku zbli?aj?cych si? wojsk brytyjskich, którym, na czele z dowódc? dywizji gen. SS F. Freitagiem, odda?a si? do niewoli. Nie polega na prawdzie twierdzenie o przemianowaniu pod koniec wojny dywizji SS Galizien na I. Dywizj? nigdy nie powsta?ej Ukrai?skiej Narodowej Armii. ?o?nierze, podoficerowie i oficerowie dywizji SS Galizien otrzymuj? od Niemiec rent? wojskow? za czas s?u?by w niej i pozostawania w niewoli brytyjskiej.

Z dyzwizj? SS Galizien ??czy si? istnienie 31. batalionu SD, sk?adaj?cego si? z melnykowców-wo?ynian. Powsta? on na prze?omie 1943/44 roku, jego dowódcami byli niemieccy oficerowie SS. Batalion ten, gdy by? na terenie Polski, zacz?to nazywa? "Ukrai?skim Legionem Samoobrony" lub "Wo?y?skim Legionem Samoobrony". Ta eufeministyczna nazwa nie ma nic wspólnego z jak?kolwiek i czegokolwiek obron?. Gdy batalion w sierpniu 1944 roku dosi?gn?? Ma?opolski, od niego od??czony zosta? oddzia? ok. 600 ?o?nierzy z dowódc?, znanym agentem niemieckim, p?k. Petro Diaczenko, który uda? si? w kierunku powsta?ej Warszawy i osi?gn?? to miasto. Udzia? tego oddzia?u w t?umieniu Powstania Warszawskiego czeka na zbadanie. Ca?o?? 31. (wo?y?skiego, melnykowskiego) batalionu SD na terenie S?owenii na pocz?tku 1945 roku zosta?a w??czona do dywizji SS Galizien i ostatecznie z ni? podda?a si? Brytyjczykom.

Niezale?nie od przewidywanego wyniku wojny, OUN uwa?a?a, ?e terytoria na zachód od Bugu i Sanu – Podlasie, Che?mszczyzna, Nadsanie i ?emkowszyzna – maj? wej?? w sk?ad pa?stwa ukrai?skiego, st?d przemarsz pod koniec 1943 roku kilku sotni z Wo?ynia na teren Che?mszczyzny i tworzenie na tzw. "Zacurzoniu" struktur podziemnych OUN i oddzia?ów UPA, jak te? struktur w postaci "SKW". W 1944 roku na teren tzw. "Zacurzonia" przesz?y te? sotnie UPA z Halicji. Plany OUN Bandery spotka?y si? z przeciwdzia?aniem polskiego podziemia, szczególnie AK, a po powo?aniu do ?ycia pa?stwa polskiego, równie? ze strony jego formacji zbrojnych. Wobec bezspornego pogl?du, zgodnie z którym te terytoria w ?wietle prawa mi?dzynarodowego maj? nale?e? do pa?stwa polskiego, istnia?y uzasadnione, racjonalne powody do podj?cia dzia?a? w kierunku zniszczenia formacji OUN-UPA, a wobec tego, ?e by?y one usadowione we wsiach ukrai?skich, to w toku ich zwalczania dochodzi?o do niezamierzonej ?mierci ludno?ci ukrai?skiej niezwi?zanej organizacyjnie z OUN-UPA-SKW. Odpowiedzialno?? za te ofiary ponosi OUN Bandery, która decydowa?a o usadowieniu swych si? we wsiach ukrai?skich.

c.d.
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
W naszym serwisie

POST NA FORUM SERWISU ANTY ORANGE

ARTYKU?Y PROF. WIKTORA POLISZCZUKA...

ARTYKU?Y L. KULI?SKIEJ
T?umaczenia JN






















Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Copyright © 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014